καφενείο – ουζερί “ο Φονιάς”

Posted: 10/04/2016 by vequinox in Literature

ΈΛΕΥΣΙΣ - ένα ταπεινό ενδιαίτημα αθανασίας

lloyd-stubber_untitled_2012-web[1]

Φτάσαμε νύχτα στου Φονιά, και δεν βρίσκαμε να κάτσουμε. Τα καθίσματα όπως στα παιδικά μας όνειρα, την εποχή που πηγαίναμε εκδρομές – περιπάτους, ή μετά την 28ή Οκτωβρίου, φίσκα.  Είπες: “– αμέσως θα βρω θέση, μην σε νοιάζει”, και έφυγες τρέχοντας προς την κουζίνα. Στο λεπτό ήρθε μια ψηλή σαύρα και μου κάθισε στο μέτωπο, το σημάδι της ανεβαίνοντας, ξεραινόταν σε λευκούς βοστρύχους (κράτησε ένα τέταρτο). Μετά μια μεσημβρινή Ιέρεια με ξυρισμένα φρύδια, μας πήρε από την είσοδο και μας έβαλε στην τζαμαρία, σ’ ένα στενό ένα επί ένα, ξύλινο τραπέζι. Μια μέδουσα μωβ, από τη μάνα της, μα τώρα φούξια, κατούραγε μάλλον πλαγκτόν, γιατί η θάλασσα στα βράχια φωσφόριζε αλίζαριν. Σε χάιδεψα στα μαλλιά, όπως είχες κουρέψει κοντό το σβέρκο, κι έπεσε μια τούφα βαριά μες στα μάτια σου, σαν ένα κομμάτι φρέσκο σαπούνι. Πώς μύριζε… Και πάλι άρχισε να βρέχει. Έξω από τα τζάμια, ασημένιες αθερίνες, κουνούσαν τα βράγχια…

View original post 222 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s