Posted: 01/04/2016 by vequinox in Literature

autumn leaves cover




Τα φρύδια σου δυο γιαταγάνια

που κομματιάζουν το κορμί μου

τα δυο σου μάτια καταιγίδα

την ηρεμία μου να συνταράζουν

που λαχταρώ να μπω

στον κόσμο σου και ν’ αλωνίσω

δυο πεύκα στη βουνοπλαγιά

τα στήθη σου ν’ αδράξω

κι έρωτα να γευτώ, ισάξια δυο

να πιώ ποτήρια ηλιοφάνειας

το φως, το φως και τη συντέλεια

που αλλήλως συνοδεύουνε

τα δυο σου φρύδια γιαταγάνια

ν’ αδράξω με τόλμη τη φωτιά τους

κι αν είναι να καώ διάφανος να πάω


κι είπες—


διαμάντι το κουράγιο σου

κι αστραφτερό σαν ήλιος




Your eyebrows scimitars

cutting my flesh to pieces

your eyes but a tempest

blowing my peace away

that I yearn in your world

to enter and unravel

the mountain slope with

two cypresses your breasts

I crave to place my palms on

to taste Eros in two glasses

equally filled with sunshine

my light, the light and the world end

companions for ever-after

your eyebrows scimitars that rise

to play bravely with my fire

and let me burn diaphanous to turn


and you said—


your courage but a diamond

and brilliant like a sparkle

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s