Archive for 07/03/2016

Exposed

Posted: 07/03/2016 by vequinox in Literature

la prose du monde

Το ερώτημα είναι, και θα παραμείνει, διαχρονικό σχετικά με τη φωτογραφία.

Τι είναι φωτογραφία; Ποιά είναι τα όρια της;
Πως θα προσδιορίσουμε το τι αποτελεί τέχνη, τι ντοκουμέντο / ρεπορτάζ,
και τι ασύδοτη χρήση ενός μέσου;

Δημόσιο και ιδιωτικό σε μια συμπλοκή σύνθετη.
Ανακαλύπτουμε μεγέθη, διαστάσεις ενός κόσμου (α)ορατου,
εκθέτουμε σε κοινή θέα τους εαυτούς μας, κάποιους ανθρώπους ανυποψίαστους,
ή άλλους που συνειδητά το επιλέγουν.

η συνέχεια εδώ…

View original post

Advertisements

τα σταφύλια της οργής

Posted: 07/03/2016 by vequinox in Literature

la prose du monde

Η “σύγχρονη” Ελλάδα του Αξελού

του Κωστή Παπαγιώργη, Ο Κόσμος του Επενδυτή 31/7/2010

Μόλις σε ηλικία τριάντα ετών, όντας ένα από τα παιδιά του μυθικού πλέον «Ματαρόα», ο Κώστας Αξελός δημοσιεύει στο γαλλικό περιοδικό «Πνεύμα» (1954) ένα κείμενο για τη νεότερη Ελλάδα («Η μοίρα της σύγχρονης Ελλάδας», μετ. Κατερίνας Δασκαλάκη, Νεφέλη). Λαμβάνοντας υπόψη μας τις συνθήκες της εποχής (λήξη του πολέμου, εμφύλιος, τρόμος και δυστυχία), αυτή η καθολική ματιά πάνω στα πάτρια ενός ανθρώπου που πήρε τον δρόμο της μετανάστευσης για να βρει -εκτός των άλλων- τον βαθύτερο εαυτό του, θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτή η γενική θεώρηση, έπειτα από μισό αιώνα, έχει χάσει το νόημα και την επικαιρότητά της. Δυστυχώς για μας, που εκόντες άκοντες φέρουμε στο κούτελο τη σφραγίδα του νεοέλληνα, το αξελικό κείμενο δεν χρωστάει τίποτα στον χρόνο, άρα διαβάζεται και σήμερα σαν επίκαιρη κατόπτευση των οικείων προβλημάτων.

Προφήτης και υποφήτης της πατρίδας του, απλούστερα κριτής…

View original post 2,214 more words

in the year 2525

Posted: 07/03/2016 by vequinox in Literature

la prose du monde

“ο χρόνος είναι σαν το σπαθί, αν δεν τον διαπεράσεις θα σε διαπεράσει”

Abu Hamid al-Ghazali

Στο τέλος, πάντοτε θα μένει μια ιστορία να διηγηθούμε.

Mια ιστορία.

Μάθαμε ότι η ομορφιά είναι η απότοκη κόρη μιας θυσίας,

και το όνομα της Έκπληξη.

Πάντοτε θα δίνεται ένα όριο με το οποίο ο άνθρωπος θα εναρμονίζεται,

που θα ταυτίζεται με αυτό.

Στη χρονική του έκταση θα μας δίνεται

ο απαραίτητος εκείνος χρόνος για να εφεύρουμε το επιχείρημα,

τη νέα αφήγηση του κόσμου.

Να θυμηθούμε τι ακριβώς πρόκειται να κάνουμε μόλις ξημερώσει.

Να εφεύρουμε μια νέα αλφάβητο

Ένα Α που θα είναι Ρο, ένα Χι που σημαίνει Η.

Μια γραμματοσειρά που θα την καταλαβαίνουμε επιτέλους.

Να μπορούμε να την γράψουμε.

Μια ιστορία που θα μπορούμε να τη πούμε.

Kοιτάξαμε προς την ακτή
τη στιγμή που φύγαν όλοι,

με τα παπούτσια γεμάτα άμμο,
νιώσαμε το βάδισμα βήμα-βήμα στη σάρκα των ποδιών μας,

προσευχηθήκαμε πάνω…

View original post 28 more words

style rive gauche

Ένας άνθρωπος που γράφει βιβλία, ξεχωρίζει απ’ τον άλλο κόσμο. Αυτή ήταν η γνώμη αυτουνού, του Γιούγκερμαν, που δεν διάβαζε ποτέ του τίποτα.

Σε αυτή την φράση του Καραγάτση, έρχομαι εγώ να προσθέσω: Ένας άνθρωπος που δεν έχει διαβάσει τον Γιούγκερμαν, δεν έχει μάθει τον κόσμο. Αυτή είναι η γνώμη εμού, της Ιωάννας, που δεν ξέρει ούτε τον κόσμο ούτε να διαβάζει.

Processed with VSCO with q4 presetΟ Βασίλης Κάρλοβιτς Γιούγκερμαν, γόνος πλούσιας φινλανδικής οικογένειας και κάτοχος υψηλής θέσης στα ρωσικά στρατεύματα, αναγκάζεται λόγω της Ρωσικής επανάστασης να φύγει κακήν κακώς και να έρθει στην Ελλάδα. Από την πρώτη κιόλας στιγμή που θα πατήσει το πόδι του στη χώρα του ήλιου, το μυαλό του θα είναι στο ποτό και στον ποδόγυρο. Η μοίρα όμως έχει άλλα σχέδια για εκείνον. Η τριβή με τους Ρωμιούς και το χάδι της θάλασσας θα αρχίσουν να τον αλλάζουν. Ο Γιούγκερμαν, από ένα έκφυλο ον, υποχείριο των σωματικών και ψυχολογικών…

View original post 299 more words