Archive for 24/02/2016

11007741_1028336327180072_6866849738460871477_n

ΠΡΟΣ ΤΟ ΧΑΡΑΜΑ

Αργά τη νύχτα, που αραιώνει η κίνηση των δρόμων
κ’ οι τροχονόμοι εγκαταλείπουν τις θέσεις τους, αυτός
δεν ξέρει πια τι να κάνει, κοιτάει απ’ το παράθυρο κάτω
την τζαμαρία του μεγάλου καφενείου, χνωτισμένη
απ’ τους ατμούς της αϋπνίας, κοιτάει τα γκαρσόνια
φασματικά, διαθλασμένα, ν’ αλλάζουν πίσω απ’ το ταμείο,
κοιτάει τον ουρανό με τις φαρδειές λευκές οπές, απ’ όπου
διακρίνονται οι τροχοί του τελευταίου λεωφορείου. Κ’ ύστερα
αυτό το “τίποτ’ άλλο, τίποτ’ άλλο”. Μπαίνει μέσα
στην ολόγυμνη κάμαρα, ακουμπάει το μέτωπό του
στον ώμο του δικού του αγάλματος (ψηλότερο απ’ το φυσικό)
νιώθοντας τη δροσιά του πρωινού πάνω στο μάρμαρο, ενώ,
κάτω στο προαύλιο με τις σπασμένες πλάκες, οι φύλακες
μαζεύουν τους κομμένους σπάγγους απ’ τα δέματα των εξορίστων.
TOWARD DAWN

Late at night, when the traffic slows down
and the traffic wardens leave their posts, he
doesn’t know what to do anymore; from his window
he looks down at the big glass of the cafe front, steamed up
by the breathing of sleeplessness; he looks at the
spectral, refracted waiters changing clothes behind the cash;
he looks at the sky with its wide white holes,
discerning in them the wheels of the last bus. And then
that: “nothing else, nothing else.” He enters
the totally empty room; he leans his forehead
on the shoulder of a statue resembling him (unnaturally taller)
feeling the freshness of morning on the marble, while
down in the courtyard with the broken flagstones, the guards
gather and cut strings of the packages of the exiled.
~Γιάννη Ρίτσου-ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
~Yannis Ritsos-Poems/translated by Manolis Aligizakis
http://www.authormanolis.wordpress.com
http://www.libroslibertad.ca
http://www.ekstasiseditions.com

Advertisements

Mahabharata I

Posted: 24/02/2016 by vequinox in Literature

images

Mahabharata

The Mahabharata is an epic narrative of the Kurukshetra War and the fates of the Kaurava and the Pandava princes. It also contains philosophical and devotional material, such as a discussion of the four “goals of life” or purusharthas (12.161). Among the principal works and stories in the Mahabharata are the Bhagavad Gita, the story of Damayanti, an abbreviated version of the Ramayana, and the Rishyasringa, often considered as works in their own right.
Traditionally, the authorship of the Mahabharata is attributed to Vyasa. There have been many attempts to unravel its historical growth and compositional layers. The oldest preserved parts of the text are thought to be not much older than around 400 BCE, though the origins of the epic probably fall between the 8th and 9th centuries BCE. The text probably reached its final form by the early Gupta period (c. 4th century CE). The title may be translated as “the great tale of the Bhārata dynasty”. According to the Mahabharata itself, the tale is extended from a shorter version of 24,000 verses called simply Bhārata.
The Mahabharata is the longest known epic poem and has been described as “the longest poem ever written”. Its longest version consists of over 100,000 shloka or over 200,000 individual verse lines (each shloka is a couplet), and long prose passages. About 1.8 million words in total, the Mahabharata is roughly ten times the length of the Iliad and the Odyssey combined, or about four times the length of the Ramayana. W. J. Johnson has compared the importance of the Mahabharata in the context of world civilization to that of the Bible, the works of Shakespeare, the works of Homer, Greek drama, or the Qur’an.

Textual history and structure

The epic is traditionally ascribed to the sage Vyasa, who is also a major character in the epic. Vyasa described it as being itihāsa (history). He also describes the Guru-shishya parampara, which traces all great teachers and their students of the Vedic times.
The first section of the Mahabharata states that it was Ganesha who wrote down the text to Vyasa’s dictation. Ganesha is said to have agreed to write it only if Vyasa never paused in his recitation. Vyasa agrees on condition that Ganesha takes the time to understand what was said before writing it down.
The epic employs the story within a story structure, otherwise known as frametales, popular in many Indian religious and non-religious works. It is recited by the sage Vaisampayana, a disciple of Vyasa, to the King Janamejaya who is the great-grandson of the Pandava prince Arjuna. The story is then recited again by a professional storyteller named Ugrasrava Sauti, many years later, to an assemblage of sages performing the 12-year sacrifice for the king Saunaka Kulapati in the Naimisha Forest.
The text has been described by some early 20th-century western Indologists as unstructured and chaotic. Hermann Oldenberg supposed that the original poem must once have carried an immense “tragic force” but dismissed the full text as a “horrible chaos.” Moritz Winternitz (Geschichte der indischen Literatur 1909) considered that “only unpoetical theologists and clumsy scribes” could have lumped the parts of disparate origin into an unordered whole.

http://www.wikipedeia.org

Πρώτη Ύλη

Posted: 24/02/2016 by vequinox in Literature

ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

susannahmartin5

Είμαστε προϊόντα αστρικών ολοκαυτωμάτων, παιδιά νεφελωμάτων, αστρική σκόνη καμωμένη από τα ανακυκλωμένα και ανασχηματισμένα υπολείμματα ενός αρχαίου υπερκαινοφανούς αστέρα.

Είμαστε τα αλαζονικά όντα που κουβαλάμε το μαρτύριο του έρωτα και του θανάτου μέσα στις φλέβες μας. Πλάσματα απλωμένα στη βαρυτική σινδόνι ενός πλανήτη αντίφωνου μέσα στα αστρικά αποκαΐδια κι ανάμεσα απ’ τις σχισμένες σάρκες του ουρανού.

Είμαστε ότι απέμεινε από άστρα που κάλπασαν κάποτε ξέφρενα προς το θάνατο, κάνοντας πάντα μιαν ύστατη και σύντομη ηράκλεια προσπάθεια να κρατηθούν ζωντανά τρώγοντας το ίδιο τους το κορμί, καταναλώνοντας κάθε πηγή καυσίμου. Συντήκοντας μες στα καζάνια τους πυρίτιο παράγοντας σίδηρο.

Μα ο σίδηρος για ένα άστρο είναι το ποτήρι με το κώνειο, η χαριστική βολή και το οριστικό τέλος της πορείας του. Χωρίς ενέργεια συνθλιμμένο προς τα μέσα από την ίδια τη βαρυτική δύναμη το άστρο αρχίζει να καταρρέει. Με μιαν εκτυφλωτική έκρηξη τόσο φωτεινή όσο ένα δισεκατομμύριο ήλιοι μαζί εκτινάσσεται στο Διάστημα.

View original post 225 more words

Παγωμένη εικόνα

Posted: 24/02/2016 by vequinox in Literature

Αδέσποτος Σκύλος

‘’ Θα παγώσουμε, θα πεσει κατακορυφα η θερμοκρασια, θα σκεπαστει με χιονια η Αττικη ‘’, ελεγε ο εκφωνητής των ειδήσεων, ‘’θα νιώσουμε πολύ κρύο’’ έλεγε κι ο συνάδελφος στη δουλειά. Και να που τώρα , όπως περπατούσα στο δρόμο σκεφτόμουν ‘’ σιγά το κρυο πια, ανοήτες υποσχέσεις ‘’ , όπως αυτά τα ανεκπλήρωτα ‘’θα’’ που από παιδι σου δημιουργούν την αισθηση μιας ζωης γεματης και που οσο δεν τα βλεπεις να ανθιζουν μεσα στη ζωη σου χανεις την αισθηση της χαρας ή μαλλον σου τη βρωμιζουν  – ‘’θα μ’αγαπας ; θα μου πεις την αληθεια ; θα παμε εκδρομη ; – παντοτε αγαπουσα τα αμεσα ‘’θα ‘’ – ‘’θα με παρεις αγκαλια ; θα μου ζεστανεις το φαγητο ; θα παιξουμε ένα παιχνιδι; – υποσχεσεις μικρες που κερδιζουν μια αληθεια γιατι γινονται πραξη.

Πάντοτε σκεφτομουν πως ο χρονος μπορει ν’αλλαξει τα παντα , είναι το πολυτιμο δωρο που χαριζεις και…

View original post 230 more words

κάθε τρένο

Posted: 24/02/2016 by vequinox in Literature

Αδέσποτος Σκύλος

Πρωί. Στις 8.00 το πρωί.Λίγο πριν κρατήσει τα σκουπίδια στο χέρι για να βγει στο δρόμο, κοίταξε την πόρτα που κλείνει. Ψαχούλεψε το κλειδί στην τσέπη του παντελονιού, έσβησε το φως και άρχισε να μονολογεί ως τον κάδο των σκουπιδιών. Με μια γενναία κίνηση προσπέρασε το δρόμο χωρίς να κοιτάξει γύρω και άρχισε να κατηφορίζει προς τη λεωφόρο. Δεν υπήρχε κανένα αόρατο νήμα που να συνδέει αυτές τις τυπικά επαναλαμβανόμενες καθημερινές πράξεις. Αν και κάποιος θα ξέρει πως το φανάρι, όταν είναι κόκκινο, δεν επιτρέπεται να διασχίσεις ένα δρόμο, εκείνος κοίταξε το μαύρο του παπούτσι που δεν είχε σκουπιστεί καλά με τη βούρτσα και συνέχισε το δρόμο του προς τη στάση του λεωφορείου. Όταν η ώρα ήταν και δεν ήταν αυτή που έπρεπε για να φτάσει έγκαιρα στον προορισμό του, στάθηκε κάτω από το μπαλκόνι της πολυκατοικίας και περίμενε. Υπήρχε φασαρία, αυτή που συνηθίζεις και δεν σου κάνει κόπος να…

View original post 738 more words