Archive for 18/02/2016

autumn leaves cover

ΜΕΘΟΔΙΚΟΣ

Κράτησε στην καρδιά του
όλα τα όνειρα και τις φιλοδοξίες
την ελπίδα ξέχωρα βάζοντας
σε καθάριο βάζο κρυστάλινο

με τη μονοτονία παντοτινή συντρόφισσα
και καλοβολεμένη στον καναπέ
την ώρα που δεν είχε ίσκιους

περπάτησε προς την ακρογιαλιά
μέσα του ό,τι μπορούσε να `παιρνε
από τον ήλιο και το ατέλειωτο μπλε.

Κι αφού όλα τα ζωγράφισε
με των ματιών τις κόρες
στο λαμπερό του ερημοκλησιού

ασβέστωμα τ’ άφησε αγιασμένα
μες στη λεπτή της ρίγανης ευωδία
ετοιμάστηκε κι άλλαξε ρούχα

κι έφυγε σφίγγοντας στην παλάμη
το νόμισμα το αργυρό για το μοναχικό
βαρκάρη που αντίκρυ θα τον παει.
METHODICAL

He kept his dreams
ambitiously hidden in his heart
he placed hope with monotony

in separate crystalline vase and
at the time of the shortest
shadows he walked

to the shore to take in him
all he could of the endless blue
and after on his irises he painted

the beautiful little cove
the houses, the gleaming
whitewashed chapel

he blessed them all
with the aroma of oregano
he changed his cloths and

tightly in his palm he kept
a shiny coin for the lone
ferryman who would take him across.

~AUTUMN LEAVES, Ekstasis Editions, Victoria, BC, 2014

Advertisements

Τάδε έφη... ΕΦΗ

10978528_867516019971368_6911620567027594564_n” Εδώ, Στη γη θέλουμε να ζήσουμε
Ούτε πιο πάνω Ούτε πιο κάτω…

.. Ας είναι άγαρμπα
τα ρούχα μας.
Ήρθε η σειρά μας
Σήμερα
Πάνω από τη σκόνη των θεάτρων
Θα λάμψει το δικό μας σύνθημα:
Τα πάντα από την αρχή
Σταθείτε και θαυμάστε!
Αυλαία!”

 

View original post

Little Boy Lost On Memory Lane

Posted: 18/02/2016 by vequinox in Literature

The Colour Of Elephants

Posted: 18/02/2016 by vequinox in Literature

Ανθολόγιον Sapere aude!

Για την έννοια του φιλοσόφου, πολλοί ορισμοί έχουν δοθεί ανάλογα με την προέλευση και την εποχή που διατυπώθηκαν, αλλά όλοι εμπεριέχουν ένα κοινό σημείο: τη σοφία. Ο Πυθαγόρας διακήρυξε ότι πραγματικά σοφός είναι μόνο ο θεός και ο ίδιος είναι φιλόσοφος επειδή αγαπάει τη σοφία[1] Ο Πλάτωνας στο Συμπόσιο ορίζει το φιλόσοφο ως το άτομο που αμφισβητεί τον εαυτό του, εξ’ αιτίας του συναισθήματος ότι “δεν είμαστε αυτό που θα έπρεπε να είμαστε” και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι φιλόσοφος είναι αυτός που επιθυμεί τη σοφία[2]. Για τους στωικούς, ο φιλόσοφος έχει συνείδηση της μη-σοφίας του, επιθυμεί τη σοφία, στην οποία μπορεί να φτάσει μόνο με μια αιφνίδια και βίαιη αλλαγή[3]. Ακόμα και σήμερα, αν ανατρέξουμε σε ένα λεξικό στο αντίστοιχο λήμμα θα βρούμε ότι φιλόσοφος είναι «ο φίλος της σοφίας, το πρόσωπο που αγαπά τη γνώση και την έρευνα»[4].

Η εικόνα του φιλοσόφου σκιαγραφείται και από τους ορισμούς που δίνουν…

View original post 3,164 more words