Τὸ Σπίτι μας εἶναι Θαμπὸ

Posted: 05/01/2016 by vequinox in Literature

Παιδείας Εγκώμιον

του Γ. Γεραλή

Τὸ σπίτι μας εἶναι θαμπό. Γυρίζω κουβαλώντας
νεκρὰ φτερά, παγωμένα μάτια.
Κι ἐκεῖνο τὸν ἴσκιο ποὺ ἄφησε ὁ πατέρας
τὴν ὥρα ποὺ μάκραινε γιὰ νὰ ’ναι πάντα κοντά μας,
καὶ μὲ φορεῖ καὶ τὸν φορῶ.
Τὸ σπίτι μας εἶναι θαμπὸ ἀπ’ τὸν ἴσκιο μου.
Μοῦ ἀνοίγουνε καὶ μὲ καλωσορίζουν. Ποτὲ
δὲν κοιτᾶνε τὰ χέρια μου. Τόσον καιρὸ
περπατώντας, δὲ σύναξα τίποτα:
ἕνα κλωνάρι μυγδαλιᾶς μέσα ἀπ’ τὰ χιόνια,
τὸν πάγο ναί· μιὰ λάμψη ἀπ’ τὴν ἀστροφεγγιά,
τὸ ρίγος μόνο· ἕνα πουλὶ ἀπ’ τὴν ποίηση·
μοναχὰ τὰ φτερά, νεκρὰ φτερὰ καὶ βλέφαρα
κρύσταλλωμένα.
Τὸ σπίτι μας εἶναι θαμπὸ ἀπ’ τὰ βήματά μου.
Κάποιος κρύβει τὸ γέλιο μου πίσω ἀπ’ τὴ θύρα.
Τὸ γέλιο εἶναι μιὰ λάμψη· τὴ φοβοῦμαι.
Κάποιος γνέφει νὰ σταματήσει ἡ μουσική.
Ἡ μουσικὴ εἶναι σὰν τὰ χιόνια καὶ σὰν τὰ πουλιά·
μοῦ θυμίζει τὴν ἄσκοπη περιπλάνηση
μέσα στὸ φῶς καὶ μέσα στὴν ἀγάπη.
Δὲν τὴν…

View original post 23 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s