Archive for 05/12/2015

it’ s the capitalism baby

Posted: 05/12/2015 by vequinox in Literature

Το βυζάκι της Αλίκης

Posted: 05/12/2015 by vequinox in Literature



Όταν στη δεκαετία του πενήντα το φιλοθεάμον κοινό βυθιζόταν μέσα στη ρομαντική ηδονοβλεψία του ευρωπαϊκού σινεμά, ο Ζαν Ζενέ γύριζε τη μικρού μήκους ταινία Ένα ερωτικό Τραγούδι. Σε μια εποχή που απαγόρευε κάθε κινηματογραφική σεξουαλική αναπαράσταση ο Ζενέ έστησε μια τριαδική παρτούζα ανάμεσα σ’ ένα δεσμοφύλακα και δυο κρατούμενους. Τρία κτήνη με όψη αγγέλων.

Ένα ασπρόμαυρο εργόχειρο όπου η ηδονοβλεψία συναγωνίζεται τον σεξουαλικό πόθο με όλη του τη βία και τη λεπτότητα. Μια τρύπα ανοιγμένη όπως-όπως ανάμεσα σε δυο κελιά, μέσω της οποίας οι δυο εραστές μοιράζονται διαδοχικά το κάπνισμα ενός τσιγάρου. Τρυφερότητα και ξέσπασμα. Ένα πορνογραφικό σχόλιο πάνω στον εγκλεισμό. Τον εγκλεισμό των ανδρών. Των πολεμιστών. Των αθώων και των ενόχων. Των πολεμοχαρών και των αγαθών.

Όλη η σχιζοφρένια της ανδρικής σεξουαλικότητας. Ο άντρας διχασμένος ανάμεσα στον ανδρισμό του και τη θηλυκότητά του. Ανάμεσα στη βία του και το φαλλοκρατικό δεσποτισμό. Ανάμεσα στην αβρότητα και τη γενναιοδωρία. Ουδέν κρυπτό…

View original post 183 more words



We met after some time
and it was as if we started from the beginning.
I surveyed your face
and didn’t manage to restrain
the desire which blazed
because it awaited your body,
the harmonic junctions and its lines.
I sought its weight,
I sought its rage.


Ύστερα από καιρό συναντηθήκαμε
κι ήταν σαν να ξεκινούσαμε
απ’ την αρχή.
Ανέτρεξα τη μορφή σου
και δεν πρόλαβα ν’ αναχαιτίσω
τον πόθο που φούντωσε,
γιατί περίμενε το σώμα σου,
τ’ αρμονικά δεσίματα και οι γραμμές του.
Γύρεψα το βάρος του,
γύρεψα τη λύσσα του.


He impudently said to me:
“Your poems are flooded with sensuality and passion
and something related,
something exquisite
I expected from you
the few times we made love-
but I can’t conceal from you
that you have disappointed me”
For his own performance
in bed
and my appraisal of it,

View original post 936 more words

NIETZSCHE: Guilty Conscience

Posted: 05/12/2015 by vequinox in Literature

The Great Conversation

In Shakespeare’s Macbeth, the pangs of a guilty conscience drive Lady Macbeth to madness. Her doctor remarks that medicine cannot cure a sense of guilt. “More needs she the divine than the physician.” Guilt overwhelms Lady Macbeth until she finally commits suicide at the end of the play.

View original post 666 more words