Archive for 10/11/2013



     Καθόταν σ’ ένα σκαμνί στό προαύλιο, καί τά χέρια του ήταν

τόσο αδέξια, πού μάς είχαν κιόλας προσπεράσει, “κάποτε θά γκρε-

μίσουν τό σπίτι, μού λέει, καί τότε θά τό βρούν”,

      κάι κάθε τόσο κάποιος τυλιγόταν μ’ ένα σεντόνι στήν άκρη τής

κάμαρας, ήταν η στιγμή πού δραπέτευσε, ώσπου τό σεντόνι έπεφτε

άδειο κάτω στό πάτωμα κι εμείς είχαμε πιά έναν παντοτινό φίλο,

     στούς σταθμούς περίμεναν σειρά οι μετανάστες, κρύβοντας κάτω

απ’ τό παλτό τους τό ταξίδι σάν ένα ετοιμοθάνατο σκυλί,

     κι ο θείος Ηλίας, χρόνια μετά τό θάνατό του, στεκόταν ακόμα

στό πεζοδρόμιο, ο πλούσιος συγγενής μας, όμως, ούτε γύρισε νά

μάς δεί, “θείε, τού είπα, αφού ήξερες, γιατί ξανάρθες;”, “δέν μπο-

ρώ νά κοιμηθώ, μού λέει, πρέπει νά χάσω ακόμα”,

     έκανα νά φύγω, αλλά στήν πάροδο είδα τό μουγκό παιδί, είχε

ακουμπήσει στόν τοίχο κι έκλαιγε, καί τώρα πάνω στόν τοίχο ήταν

ένα μικρό φωτισμένο παρεκκλήσιο, ενώ έξω χιόνιζε κι οι περαστι-

κοί πεθαίναν μέσα στά λόγια τους.



     He sat on the stool by the front yard, his hands so clumsy, they had

already overtaken us “someday they will demolish the house”, he says

to me, and they’ll discover it”

     and every so often at the far end of the room someone wrapped around

him a bed-sheet, it was the time he escaped, until the bed-sheet fell

empty on the floor and we had a friend forever,

     in the stations, the immigrants were lined and waited hiding inside

their overcoats the voyage like a dog on its death bed

     and uncle Elias, our rich relative, years after his death, still stood

on the sidewalk, however, he didn’t turn to look at us, “uncle”, I said,

“since you knew, why you came back?”, “I can’t fall asleep, he says to

me, I still have to lose some more”,

     I tried to leave, but on the side-street I met a deaf boy, he was leaning

on the wall and he was crying, and now on the wall there was a small lit

chapel while outside, snow fell and passers-by drowned in their words.

Τάσος Λειβαδίτης-Εκλεγμένα Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

Tasos Livaditis-Selected Poems/Translation by Manolis Aligizakis