autumn leaves cover

ΝΤΟΥΛΑΠΑ

Όλη νύχτα άγρυνη

υποσχέθηκες να μην κλάψεις

ν’ αδειάσεις την ντουλάπα

τα ρούχα του να δώσεις

στούς φτωχούς

το κόκκινο πουκάμισό του

στην αγκαλιά σου τώρα έχεις

σφιχτά σαν το κορμί του

να κρατάς, τα χέρια του

τα δάχτυλα που τις καμπύλες

του κορμιού σου εχαϊδέψανε

μοναχικό δάκρυ κυλά

στο μέρος της καρδιάς του και

τρέχεις να το βάλεις στο πλυντήριο

αδύνατο πια να το δώσεις

έτσι με δάκρυ λεκιασμένο

 

CLOSET

All night long sleepless

you promised not to cry

to empty the closet

give his clothes to charity

his red shirt

you are holding now

tightly on your bosom

as though his body

his hands hanging of sleeves

his fingers that touched you

in secrets places

suddenly a lone tear

flops on the side of his heart

and you run to the washer

impossible to give it away

with such a teary stain

 

 

Comments
  1. vequinox says:

    Βίκυ σ ευχαριστώ πολύ. Καλό βράδυ απ’ το Βανκούβερ!

    Like

  2. vequinox says:

    Reblogged this on vequinox.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s