Archive for 30/05/2011


Be silent
when people shore up their feet on earth
and their hearts sink within the banners of a glorious battle.
When cries of war swirl
slowly like snakes around your knees.

Be silent
when they whip all the daughters of Truth
who lie naked in the streets
to survive the insult

Be silent
when the knife is raised arrogantly
and you blossom under it
like a sunray ready to be sacrificed
to the leaden cloud.

And as you become silent
a thousand whispers will escape from your eyes
facing the ignorant

who never found the strength to cry
louder than the tear
delivering your silence to God

Ultimate Prayer.
Sworn Goodbye.


Να σωπαίνεις,
όταν οι άνθρωποι στυλώνουν τα πόδια τους στην γη
και βυθίζουν τις καρδιές τους μέσα στα λάβαρα μιας ένδοξης μάχης.
Όταν ιαχές πολεμικές τυλίγονται
αργά αργά σαν φίδια στα γόνατα σου.

Να σωπαίνεις,
όταν ραπίζουν όλες τις κόρες της Αλήθειας
που γυμνές ξαπλώνουν τους δρόμους
να περάσει ο χλευασμός.

Να σωπαίνεις
όταν υψώνεται το μαχαίρι, περήφανο
και εσύ από κάτω ανθίζεις,
σαν αχτίδα που ετοιμάζεται να γίνει θυσία
στο σκουριασμένο σύννεφο.

Και σαν σωπαίνεις..
χιλιάδες ψίθυροι θα δραπετεύουν από τα μάτια σου
αντικρίζοντας τους αδαείς.

που ποτέ τους δεν κατάφεραν να βγάλουν μια κραυγή,
πιο δυνατή από το δάκρυσμα εκείνο
που στέλνει την σιωπή σου στον Θεό..

Ύστατη Προσευχή.
Ορκισμένο Αντίο.


They call them the lost children
no womb had ever felt them
nor did they ever nourished in breast-fed ideas
Lightning was their kiss
and for a father they had a faithless sky

They call them the lost children
their hearts melted
on fiery highways
in the constant search of their Ithaca
that has never existed

During the day
while still babies in their cribs
snakes blanketed their gentle dreams
and slaughtered beasts and demons
with their breath.

During the night
like children
they hid their knives
so that dawn was never cut in two
so that the light would come and summon them

mated with death
lost in wild nights
overtaken by passions
In a flash of a second they would bet
that they could love
Affection incised illusions of sleep in their foreheads
and hopes dripped away in vain

They call them the lost children
If you meet them
do not tell them that you love them
Bid them …Farewell.
They never lived
in this world
yet had they lived
the world had never loved them.


Τα λένε Χαμένα παιδιά
Ποτέ δεν τα ένιωσε καμία μήτρα.
Ποτέ δεν βύζαξαν ιδέες
Οι κεραυνοί ήταν τα φιλιά τους
και είχαν για πατέρα έναν άπιστο Ουρανό

Τα λένε Χαμένα παιδιά.
Έλιωσαν την καρδιά τους
πάνω σε φλεγόμενες λεωφόρους
ψάχνοντας μια Ιθάκη
που δεν γεννήθηκε ποτέ.

Τις μέρες
όταν ακόμα ήταν μωρά στις κούνιες
τα φίδια πλάκωναν τα όνειρα τους
και σφάζανε δαιμόνους
με τις ανάσες τους.

Τις νύχτες
σαν παιδιά
κρυβανε τα μαχαίρια
να μην κοπεί η Αυγή στα δυο
και έρθει το φως και τα αρπάξει..

ζευγάρωναν με τον θάνατο
σε άγριες νύχτες χάνονταν
και τους λήστευαν οι Πόθοι.
Στοιχημάτιζαν σε δευτερόλεπτα
ότι αγαπούσαν
Η στοργή κοίμιζε στο μέτωπο τους αυταπάτες
και στάλαζε μάταιες ελπίδες.

Τα λένε Χαμένα παιδιά
αν τα δείτε
μην τους πείτε.. σε αγαπώ..
Πείτε τους.. Αντίο.
Δεν έζησαν ποτέ
σε αυτόν τον κόσμο
και αν έζησαν
ο κόσμος δεν τα αγάπησε ποτέ.


Love me if you dare!
I’m the hand who raises your hands to worship
I am the womb that gave you birth
I’m the junkie who was told a junkie must bear everything
I’m the boozer who believes that wine is refuge
I am the beggar struggling to hold on to something that he sleeps on
I’m the little child tangled in your feet
as you run to catch the subway
I am your senseless day
I am the night that spits venom
I am your lost smile

Love me if you dare!
I’m your fear for all the times you got hurt
the anger for all those dreams driven over by running highway trucks
I am the pain that came to find you at the time of your great certainty
I am the victor’s doubt
the sorrow and humiliation of the defeated

Love me if you dare!
There are no limits to love
one never loses
There is nothing of what belong to you that can be lost when you are in love.

Love me if you dare!
And give me something
not like the cheap textiles merchant
but like the hermit who gives his last drop of water to the tree
not like a passing cloud
but like the rain that moistens the dry earth and becomes one with its essence
not like fire that renders the air naked
but like a flame that can warm up even the mudflats

Love me if you dare!
With the passion of the discoverer
with the love of a saint
with the courage of the explorer
Love me as a Human
as I am YOU


Αγάπα με αν τολμάς !
Είμαι το χέρι δίπλα σου, που σηκώνει τα χέρια για προσευχή.
Είμαι η μήτρα, που σε γέννησε.
Είμαι το πρεζόνι, που του είπαν πως μαστουρωμένος μπορεί να αντέχει.
Είμαι ο μπεκρής, που πιστεύει πως το μπουκάλι είναι λήθη.
Είμαι ο ζητιάνος, που παλεύει να κρατηθεί από το τίποτα που έχει για μαξιλάρι.
Είμαι το μικρό παιδί, που μπλέκεται στα πόδια σου,
ενώ τρέχεις να προλάβεις το μετρό.
Είμαι η άδεια σου μέρα από αισθήσεις.
Είμαι η νύχτα, που ξερνά δηλητήριο.
Είμαι το χαμένο σου χαμόγελο.

Αγάπα με αν τολμάς
Είμαι ο φόβος ,για όσες στιγμές πόνεσες.
Η οργή ,για όσα όνειρα δολοφονηθήκαν κάτω από τρελά φορτηγά.
Είμαι ο πόνος, που ήρθε να σε βρει την ώρα της μεγάλης σου βεβαιότητας.
Είμαι η αμφιβολία του νικητή.
Η θλίψη και η ταπείνωση του ηττημένου.

Αγάπα με αν τολμάς
Δεν υπάρχουν όρια στην αγάπη..
Δεν χάνεις ποτέ..
Δεν υπάρχει τίποτα να χάσεις από όσα σου ανήκουν όταν αγαπάς.

Αγάπα με αν τολμάς..
Και δώσε μου..
Όχι σαν έμπορος φτηνών υφασμάτων..
Αλλά σαν ερημίτης που χαρίζει στο δέντρο την τελευταία του σταγόνα από νερό..
Όχι σαν σύννεφο περαστικό..
Μα σαν βροχή που ποτίζει το ξερό χώμα και γίνεται ένα με την ουσία του..
Όχι σαν φωτιά που απογυμνώνει τον αέρα.
Μα σαν φλόγα δυνατή που ζεσταίνει ακόμα και στους λασπότοπους

Αγάπα με αν τολμάς…
Με το πάθος ενός εφευρέτη.
Με τον Έρωτα ενός Αγίου.
Με την τόλμη ενός εξερευνητή.
Αγάπα με Άνθρωπε
Εγώ είμαι Εσύ..

More on Diakidis
Calypso Diakidis: A Promising Greek Poet